ตั้งแต่ครั้ง ที่เราจากกัน แสนไกล

เหตุและผล มากมาย ไม่เคยสำคัญ

เท่ากับความรู้สึก ที่ใจของฉันนั้นเก็บให้เธอ

แต่ละครั้งที่เราผ่านมาพบกัน

อาจบังเอิญได้ยินข่าวคราวของเธอ

นั่นคือความรู้สึกที่ดีที่ฉันคอยอยู่เสมอ

ขอบฟ้าที่เรานั่งมองคราวนั้นยังมีความหมาย

ต้นไม้ลำธารยิ่งมองยิ่งคิดถึงเธอมากมาย

ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป

แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ

หยิบเอาภาพที่เรากอดคอด้วยกัน

ได้แต่ยิ้มกับมันด้วยความชื่นใจ

และก็ยังเสียดายกับการสูญเสียเธออยู่เรื่อยมา

ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง

และทุกครั้งก็ยังแอบมีน้ำตา

ยิ่งเวลารู้สึกไม่มีไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้



"การจากลา อาจไม่ใช่เพราะความเสียใจ อาจจะเป็นเพราะคนสองคนต่างมี
ความเข้าใจกัน มากกว่า "






... เ พื่ อ น กั น ต ล อ ด ไ ป ...